ikiyaka

Türkiye'nin Bilişim Vizyonsuzluğu - 2

Nisan 2010, Sarp Kaya

Şubat ayında Hindistan ziyareti sırasında AR-GE yasasının sağladığı teşvik avantajlarını Wipro ile paylaşan Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, firmayı ülkemize yatırım yapmaya davet eder. Firmanın ülkemize gelmesi halinde, görüşmeyi organize eden Başbakanlık Türkiye Yatırım Destek Ajansı'nın kendilerine her türlü yardım ve desteği sağlayacağı güvencesini de verir.

Ülkemizde teknolojik katma değer üretmesi mümkün olmayan bir “Yabancı BT Hizmet” firmasına teşvik taahhüdü veriliyor olması, ülkemiz bilişim sektörünün öngörüsüzlüğünün bir başka örneği olsa gerek.

1977 yılında Hindistan hükümetinin uluslar arası şirketlere getirdiği Hindistanlı çalıştırma zorunluluğu ile ülkeyi terk eden IBM’in eksikliğini gidermek üzere kurulmuş olan Wipro, 100,000’e yakın çalışanı, senelik 5.5 Milyar Dolar’lık geliri ile dünyanın en büyük BT servis şirketidir.

Wipro, BT sektörü için teknoloji üretmez, var olan teknolojilerin uygulanması için insan kaynağı tedarik eder. Wipro, danışmanlık ve uygulama geliştirme hizmetleri verir, dış kaynak tedarik eder, BT yatırımlarını olduğu gibi “outsource” eder.

Şubat ayında Hindistan ziyareti sırasında AR-GE yasasının sağladığı teşvik avantajlarını Wipro ile paylaşan Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, firmayı ülkemize yatırım yapmaya davet eder. Firmanın ülkemize gelmesi halinde, görüşmeyi organize eden Başbakanlık Türkiye Yatırım Destek Ajansı'nın kendilerine her türlü yardım ve desteği sağlayacağı güvencesini de verir.

Teknolojik katma değer üretmesi mümkün olmayan bir BT hizmet firmasına teşvik taahhüdü veriliyor olması, ülkemiz bilişim sektörünün öngörüsüzlüğünün bir başka örneği olsa gerek.

Orantısız dış kaynak kullanımı

Nisan 2010, Cüneyt Göksu

İşletmelerin gittikçe artan bir biçimde, yalnızca ‘sahip oldukları yetenek ve becerileri esas alan işleri’ yapmak istemeleri ve temel yeteneklerini kullanılmadıkları işleri, kurum dışındaki başka işletmelerden alma eğilimleri, dış kaynak kullanımı (outsourcing) uygulamasını ortaya çıkardı. İşletmeler bu sistemi kullanarak, kaynak tasarrufu yapıyor, küçük ve yalın bir yapıya sahip oluyor ve çok iyi bildikleri işler üzerine yoğunlaşabiliyor.
Bir kurumun her alanda üstünlük sağlayabilmesi mümkün değil. Eğer kurum herhangi bir alanda bir işlevi yerine yeterince getiremiyorsa veya pahalıya geliyorsa, bunu çok daha iyi yapabilen başka bir işletmeye yaptırabilir. Geleneksel dış kaynak kullanımının temelinde, bir ürünün hammaddesinin dışardan temin edilmesi söz konusuydu. Günümüzdeyse, sadece hammadde de değil, tüm işlerde dış kaynak kullanımı görülmekte. Üreticiler ürünlerini, daha ucuz hammadde ve tedarikçilerin olduğu başka yurtiçi işletmelere bazen de yurtdışına yaptırıyor. Bir işletme, anlaşmasını yerel bir işletmeden alıp, 8.000 mil uzakta bulunan Uzakdoğudaki bir işletmeye verebiliyor.

İşte, dış kaynak tanımının “Orantısızlaştırılması”nın temeli burada yatıyor!... Yerel işletmelerden alınıp, yurtdışına ihale edilmesinde. Bunun en güncel örnek girişimini yakın zamanda Akbank’ta görüyoruz, güvenimizin eseri Akbank’ta!