ikiyaka

Örgütlenmeye karşı şiddetin kökeni

20 Ocak 2010 - Nedim Akay

Türkiye insan hakları vakfı(TİHV), 2009'de gerçekleştirilen 11 toplantı ve eyleme  yönelik müdahalelerde 7 ölüm, 291 yaralanma, 2 bin 976 gözaltı ile 734 tutuklama yaşandığını raporladı.

TEKEL işçilerinin sürdürdükleri eyleme biber gazı ve basınçlı suyla müdahale ederek şiddet uygulanması; İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nde işlerine son verilmesi gündemde olan sözleşmeli itfaiyecilerin protesto gösterisine basınçlı su ve biber gazıyla şiddet uygulanması; KESK ve Türkiye Kamu-Sen'in 25 Kasım'da yaptığı bir günlük iş bırakma eyleminin ardından başlayan eyleme yapılan müdahele ve gözaltılar; Nakliyat-İş Sendikası'na ve sendika üyelerinin evlerine baskın yapılması ve tutuklamalar... Son birkaç aydır kolluk güçleri tarafından uygulanan sistematik şiddetlerden sadece bir kısmı.

Uygulanan şiddetin en temel sebebi kapitalizmin işçiye ve örgütlenmeye karşı olan tahammülsüzlüğüdür. Halbuki, işçi üretmeli, karşılığını önemsememeli. İşçi kendisine verilenle yetinmeli ama verilmeyeni, elinden alınanı sorgulamamalı. İşçi dinlemeli, konuşmamalı, sesini yükseltmemeli. İşçi dediğin kabullenmeli, kaderine razı olmalı!

Peki bizim işçiler bu kurallara uyuyor mu?

Hayır. Bizim işçiler “anasını da alıp” eyleme geliyor ve haklı olarak şiddete maruz kalıyor!

Dünya klasmanında “1” numarayız!

Uluslararası sendikalar kondeferasyonun(ITUC) örgütlenme özgürlüğü konusundaki hazırladığı rapora göre, Türkiye en kötü kayda sahip ülke. Türkiye’yi bu konuda sırasıyla Endonezya, Malavi Cumhuriyeti, Pakistan, Tanzanya ve Arjantin izliyor.

ITUC, en fazla ölüm tehdidi alan ve saldırılara maruz kalan ülkeler; Çin, İran, Zimbabwe, Burundi, Burma, Güney Kore, Endonezya ve Türkiye.

Yine rapora göre, eknomik krizi işçilerin sırtına yükleyerek aşmaya çalışan bu ülkelerde durum gün geçtikçe daha da kötüleşmekte.

Krizin nasıl “teğet geçtiğini” bilmem anlayabildiniz mi ?

Nedim Akay

This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it